“အစြဲ နဲ႕ က်န္ေတာ္”

“ လုိခ်င္တပ္မက္မႈက စြဲလန္းမႈကုိ ျဖစ္ေစတယ္” လုိ႔ ဖတ္ဖူးခဲ႔ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဒီေနရာမွာ က်န္ေတာ႔၏ အစဲြကေတာ႔ လုိခ်င္တပ္မက္မူေႀကာင္႔ ျဖစ္လာတဲ႔ အစြဲဲမ်ဴိး မဟုတ္ပါ။ အယူသန္တဲ႔ အစြဲမ်ဳိးလားေတာ႔ မသိ။ စြဲတာေတာ႔ ေသခ်ာပါသည္။

ဒီအစြဲေႀကာင္းလဲ စိတ္ကသိကေအာက္ ျဖစ္ခဲ႔ရေပါင္း မနည္းပါ။ အစြဲသန္တာ မေကာင္းမွန္းလည္း သိသည္။ အလြယ္တကူ ေပ်ာ္မရနုိင္တာ တစ္ခု က ေရာဂါတစ္မ်ဳိးလုိပဲ စြဲေနမိသည္။ အဲဒါသည္ပင္လ်င္ အစြဲတစ္မ်ဳိး ျဖစ္ေနေတာ႔သည္။

က်န္ေတာ္ စြဲပုံ အစြဲက ဒီ္လုိပါ။ က်န္ေတာ္ သိတတ္စကတည္းက ေမေမ႔ ရဲ႕ဂရုစုိက္မႈကုိ စြဲသည္္။ ေမေမ႔ ခ်က္ေကြ်းတဲ႔ ဟင္းေတြကုိ စြဲသည္။ ေမေမ ေလ်ာ္ဖြတ္ေပးတဲ႔ အဝတ္ေတြကုိ စြဲသည္။ အဲဒါက အေျခခံ အစဲြသုံးမ်ဴိး။ ေနာက္လည္း အမ်ားႀကီး ရွိေသးသည္္။ ထားပါေတာ႔။ ဆုိေတာ႔ကာ ေမေမ႔ရဲ႕ ဂရုစုိက္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေမေမ႔ကုိ မႀကာမႀကာ စမိသည္္။ ေမေမ ဂရုစိုက္ဖုိ႔ အခ်ိန္နည္းတဲ႔အခါ “ ေမေမ သားကုိ ခ်စ္ရဲ႕လားေပါ႔”။ တစ္ခါခါ ေမေမ စိတ္တုိေနပုံရရင္လည္း ျပဳံးျပဳံးရင္း ေမးတတ္သည္္။ ေမေမက စိတ္ အေနွာက္အယွက္ျဖစ္ပုံျပတဲ႔အခါ ေမေမ႔ကုိ စိတ္ဆိုးျပီး ႏုတ္မဆက္ပဲ ေနမိသည္္။ ေမေမ ေခၚတဲ႔အထိေပါ႔။ အဲဒါက ေမေမ႔ရဲ႕ ဂရုစို္က္မႈကုိ စြဲမိလုိ႔ ျဖစ္တာ။ အဲဒါက ေကာင္းသည္္။ ေမေမ႔ခ်စ္တာကုိ ခံခ်င္လုိ႔။ ေမေမ ဂရုစုိက္ေပးေတာ႔ ေပ်ာ္ရသည္။

အဝတ္အစားနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔လည္း ေမေမကုိယ္တုိင္ ေလ်ာ္ဖြတ္ေပးတဲ႔အဝတ္မွာ ဝတ္ျဖစ္တာ မ်ားသည္။ တစ္ျခားလူေတြ ေလ်ာ္ဖြတ္ေပးတာ သိရင္ လုံးဝကုိ မဝတ္ျဖစ္။ ဒါလည္း အိမ္က ထြက္လာျပီးတဲ႔အခါ အေတာ္ေလးကုိ ကသိကေအာက္ျဖစ္ရသည္။ အစြဲက အေတာ္ဆုိးတဲ႔ ေကာင္ပဲလုိ႔လည္း တစ္ခါခါ မိမိကုိယ္တုိင္ ေရရြတ္မိသည္။

“ဆုိး” တာတစ္ခုက ေမေမခ်က္ေကြ်းတဲ႔ ဟင္းကုိမွ စြဲမိတာ။ ဆုိေတာ႔ ျပႆနာက မေသးပါ။ ျပႆနာျဖစ္ေလ႔ရွိတာက ေမေမ႔လက္ေထာက္ ညီမေလးနဲ႔ ျဖစ္သည္။ ညီမေလးက က်န္ေတာ္႔ေအာက္ နွစ္နွစ္ငယ္သည္။ ေမြးခ်င္း သမီးေတြထဲမွာ သမီးႀကီး။ က်န္ေတာ္နဲ႔လည္း နည္းနည္း ဆင္တူတယ္လုိ႔ ဆုိႀကသည္။ ျပင္ဆင္္ထားမယ္ဆုိရင္ မိန္႔မေခ်ာေလး တစ္ဦးဟု ဆုိနုိင္္သည္။ အိမ္အလုပ္ကုိ အကုန္ရသည္။ ေမေမ႔ လက္စြဲေတာ္ေပါ႔။

ေမေမ ေနမေကာင္းလုိ႕ျဖစ္ေစ၊ မအားလုိ႕ ျဖစ္ေစ ေမေမ႔ကုိယ္စား ညီမေလးက ဟင္းခ်က္ေကြ်းရသည္။ ဒါေပမယ္႔ က်န္ေတာ္ရဲ႕ အစြဲေႀကာင္႔ ညီမေလး ဟင္းခ်က္တဲ႔ေနဆုိ က်န္ေတာ္ ထမင္း ေကာင္းေကာင္း မစား။ ဂ်ီက်ေနတတ္သည္။ တစ္ခါခါ လုံးဝမစားပဲ တစ္ခုခုကုိ စားျပီး ေနတတ္သည္။ က်န္ေတာ႕ရဲ႕ အစြဲေႀကာင႔္ ညီမေလး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရေပါင္း မနည္းဘူးဟု ထင္မိသည္။ တကယ္ေတာ႔ ညီမေလး ခ်က္တာ ေကာင္းပါသည္။ ေမေမ ခ်က္တာမွ တစ္ပါး ဘယ္သူ႔လက္ရာမွ မေကာင္းဘူးဟုေသာ က်န္ေတာ႔ အစြဲေႀကာင္ပင္ ျဖစ္သည္။ ဒီအစြဲက က်န္ေတာ႔ကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ နွိပ္စက္ခဲ႔သည္။ ဒီအစြဲေႀကာင္႔ ခရီးအထြက္မ်ားတဲ႔ က်န္ေတာ္ ခရီးထြက္တုိင္း ထမင္းစားျဖစ္တာ နည္းသည္။ ခရီးထြက္တုိင္း စားေလ႔ရွိတာက ဟန္ဘာဂါနဲ႔ နုိ႔ပဲျဖစ္သည္။

မွတ္မွတ္ရရ တစ္နွစ္မွာ အလယ္တန္း ပညာကုိ သင္ယူဖုိ႔ ရြာနီးခ်င္းတစ္ရြာကုိ သြားခဲ႔ရသည္။ တည္းေနတဲ႔အိမ္မွာ အသက္ ငါးဆယ္ေက်ာ္အရြယ္ အဘုိးအဘြားနဲ႔ သားလူပ်ဳိ တစ္ေယာက္ရွိသည္။ မိသားစု သုံးေယာက္လုံး က်န္ေတာ႔ကုိ မိသားစု အရင္းလုိ ခ်စ္ႀကသည္္။ သူတုိ႔အိမ္ကုိ ေရာက္ေတာ႔ အဘြားခ်က္တာကုိ စားမရလုိ႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရျပန္သည္။ စားမရလုိ႔ နွစ္ပတ္ေလာက္ ႀကဳိက္တာကို ဝယ္စားျပီး ေနလုိက္ရသည္။ ေနာက္မွ တစ္ျဖည္းျဖည္း စားနုိင္ေအာင္္ ႀကဳိးစားခဲ႔ရသည္။

၂၀၀၃ နွစ္ ရန္ကုန္ကုိေရာက္လာေတာ႔လည္း နွစ္ပတ္ေလာက္က အစားနဲ႔ အခက္ႀကဳံရျပန္သည္။ ၂၀၀၇ နွစ္ ထုိင္းကုိ ေရာက္ေတာ႔ ပုိဆိုးသည္။ ဘာတစ္ခုမွ စားလုိ႔မျမိန္။ တစ္နွစ္ေလာက္က ဟုိးနည္းနည္း ဒီနည္းနည္း အသီးအရြက္ေတြ မ်ားမ်ားစားေပးသည္။ ထမင္းဆုိင္ကုိ ဝင္ရင္ ခ်က္ထားတဲ႔ အုိးေတြကုိ ဖြင္႔ႀကည္႔သည္။ ျပီး မွ ႀကဳိက္တာကုိ
လက္ညဳိးထုိးေျပာသည္။ မႀကဳိက္ရင္ မစားပဲ ဒီတုိင္း ထားခဲ႔တာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္။ ဆုိင္သည္ေတြကေတာ႔ ပထမ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ပုံေပၚသည္။ ေနာက္ သိပ္ရင္းနွိီးလာေတာ႔ အေႀကာင္းသိမုိ႔ စားခ်င္တဲ႔ ပုံစံကုိ လုပ္ေပးေတာ႔ အဆင္ေျပလာသည္။
ဒီလုိ႔နဲ႔ အခုဆုိ စားလုိ႔ရတဲ႔ ထုိင္းဟင္း ငါးမ်ဳိးေလာက္ရွိလာျပီးျဖစ္သည္။

က်န္ေတာ႔အစြဲေႀကာင္း မိတ္ေဆြေတြ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရတဲ႔ ျဖစ္ရပ္နွစ္ခုကုိ မွတ္တမ္းထဲ ေရးထားမိတာ အမွတ္ရေနမိသည္။ ပထမတစ္ခုက ၄ လပုိင္းက မေလးရွားကုိ အလည္သြားေတာ႔ စကၤာပူ ေနစပ္ ကားဂိတ္တစ္ခုမွာ မိတ္ေဆြ သုံးေယာက္နဲ႔အတူ ေန႔လည္စာ စားဖုိ႔ႀကဳံသည္။ ကားဂိတ္ေနာက္က မေလးရွားလူမ်ဳိဳး ဆုိင္ႀကီး တစ္ဆုိင္ကုိ ဝင္ျပီး ေကာင္းမယ္ ထင္တဲ႔ အစားအစာေတြကုိ မွာႀကသည္။ စားလည္း စားႀကည္႔ေတာ႔ က်န္ေတာ္က လုံးဝ စားလုိ႕မရ။ နည္းနညး္ စမ္း စားႀကည္႔တာနဲ႔ အန္ခ်င္စိတ္ ေပၚလာသည္။ ဒါနဲ႔ မိတ္ေဆြေတြကုိ မင္းတုိ႔ပဲစားႀကဆုိျပီး က်န္ေတာ္ ႀကဳိက္တဲ႔ ဟန္ဘာနဲ႔ အေအးတစ္ခြက္ မွာစားလုိက္ရသည္။ မိတ္ေဆြေတြကေတာ႔ ပစ္ဆံဆုံးတယ္ ဆုိျပီး စိတ္မေကာင္းဘူးေပါ႔။ မတတ္နုိ္င္ဘူး။ ကိုယ္မႀကဳိက္ ႀကဳိတ္ျပီး ပ်ဳိမခ်နို္င္ေလ။

ဒုတိယ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခုက ၂၄ ရက္ေန႔က ျဖစ္ပါသည္။ မနက္ပို္င္း ၁၁ နာရီေလာက္မွာ “ ေက်းဇူးျပဳျပီး ဒုတိယ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ရုံးခန္းထဲကုိ လာလုိ႔ ရမလားတဲ႔” ဂ်ပန္ ဆရာမေလးက ဖုန္းဆက္ေခၚသည္။ က်န္ေတာ္လည္း အားပါတယ္ လာခဲ႔ပါမယ္ဆုိျပီး သြားေတြ႔လုိက္သည္။ ရုံးခန္းထဲမွာ လာအုိက ေက်ာင္းသားက ေရာက္နွင္႔ေနသည္။ ဂ်ပန္ ဆရာမနဲ႔ ေတြ႔ေတာ႔ ဂ်ပန္ ကလပ္ ဖြင္႔ဖုိ႔ တုိင္ပင္ရန္ ေခၚျခင္း ျဖစ္ေႀကာင္း ေျပာသည္။ က်န္ေတာ္လည္း တတ္နုိင္တဲ႔ဘက္က ကူလုပ္ေပးမယ္လုိ႔ ေျပာရင္း အစီအစဥ္ေတြကုိ ဆက္ေျပာျဖစ္သည္။ ၁၁.၃၀ အခ်ိန္ေရာက္ေတာ႔ ဂ်ပန္မက ခဏေလးဆုိျပီး ထသြားသည္။ ခဏႀကာေတာ႔ စားစရာေတြနဲ႔ ရုံးခန္း စားေသာက္ဆုိင္က ထြက္လာသည္။

ဒါနဲ႔ က်န္ေတာ္လည္း “ သြားခြင္႔ျပဳပါအုံး” ဆရာမ လုိ႔ နုတ္ဆက္ေတာ႔ “ မသြားနဲ႔ေတာ႔” ေန႔လည္စာ ေကြ်းဖုိ႔ လုပ္ထားတယ္တဲ႔။ ဂ်ပန္ ပန္းသီးလည္း ေကြ်းမယ္တဲ႔။ ပါေမာကၡႀကီးလည္း စားမယ္တဲ႔။ ခဏႀကာေတာ႔ ပါေမာကၡႀကီး စားပြဲထဲ ဝင္ထုိင္လာသည္။ ပါေမာကၡႀကီးကေတာ႔ က်န္ေတာ္ကုိ အေတာ္ခင္ပါသည္။ က်န္ေတာ္လည္း ခ်စ္ခင္ ရုိေသသည္။ ဒါနဲ႔ ပါေမာကၡႀကီးကုိ နုတ္ဆက္ျပီး က်န္ေတာ္က ပါေမာကၡႀကီး၏ လက္ဝဲဘက္က ထုိင္သည္။

ဟင္းအမယ္ေတြက စုံပါသည္။ ေရတြက္ႀကည္႔ေတာ႔ ဆယ္မ်ဳိးေလာက္ရွိသည္။ ႀကည္႔လုိက္ေတာ႔ က်န္ေတာ္ႀကဳိက္တဲ႔ ဟင္း “သုံးမယ္” ေလာက္ပါသည္။ ေတြ႕ျပီေပါ႕ ဟင္းအစြဲသန္တဲ႔ က်န္ေတာ္။

ပါေမာကၡႀကီးကေတာ႔ ေျပာသည္။ “ ႀကဳိက္တာကုိ စား အားမနာနဲ႔တဲ႔ ။ က်န္ေတာ္လည္း ဆရာႀကီးေရ က်န္တဲ႔ ေနရာမွာသာ အားနာရင္ နာမယ္။ အစားနဲ႔ေတာ႔ မနာပါဘူးလုိ႔။ ဗုိက္တစ္လုံးတည္း အျပည္႔ထည္႔မွာပဲ လုိ႔ိ႔ ျပဳံးျပဳံးေလးေျပာေတာ႔ အားလုံးရီႀကသည္္။ ဒါနဲ႔ ကုိယ္ႀကဳိက္တာကုိ ပဲ ေဇာင္းေပး စားေနမိသည။္

စားေနရင္းနဲ႔ ပါေမာကၡႀကီးက ရုတ္တရက္ ေဖာက္လာသည္။ “ ဟာ တပည္႔ က်န္တဲ႔ ဟင္းေတြလည္း စားပါအုံးကြ” တဲ႔။ အဲဒါ သုခပဲ။ က်န္ေတာ္လည္း မႀကဳိက္ပါဘူး ဆရာႀကီးလုိ႔ေျပာေတာ႔ စားႀကည္႔ပါအုံးကြ ထုိင္းဟင္းေတြ ေကာင္းပါတယ္တဲ႔။ က်န္ေတာ္ ပန္းကန္ထဲ ျပဳံးျပဳံးေလး ထည္႔ေပးေရာ။ သြားျပီ အဲဒီမွာ။ က်န္ေတာ္ အစြဲသန္တာ မသိဘူး ဆုိျပီး စိတ္ထဲေျပာေနမိသည္။ က်န္ေတာ္ စမ္းျမည္းႀကည္႔ပါသည္။ ဒါေပသိ မႀကဳိက္ေတာ႔ မ်က္နွာ ပ်က္မိသည္။ ျပီးေတာ႔ မႀကဳိက္ဘူး ဆုိျပီး မစားပဲ ေနမိသည္။

ဆရာႀကီး က်န္ေတာ္ မ်က္နွာ ပ်က္တာကို ျမင္ေတာ႔ သူလည္း ခ်က္ခ်င္း မ်က္ႏွာ ေျပာင္းသြားခဲ႔သည္။ စိတ္မေကာင္းဘူးေပါ႔။ ဂ်ပန္ ဆရာမေတာ႔ ျပဳံးျပဳံးေလးပဲ။ ဒါနဲ႔ က်န္ေတာ္လည္း ငယ္ငယ္တကည္းက က်န္ေတာ္ရဲ႕ အစြဲေလးကုိ စားျပီးရင္ ေျပာပါ႔မယ္ လုိ႔ ေျပာလုိက္ျပိီး စားစရာေတြကုိ လက္စ သတ္လုိက္သည္။ ဆရာႀကီးလည္း “ ေကာင္းျပီးေလ နားေထာင္ရတာေပါ႔” ဟုေျပာရင္း သူဆက္စားသည္။ ထမင္းစားျပီးႀကေတာ႔ အခ်ဳိပြဲကုိ ဂ်ပန္ ပန္းသီးေတြနဲ႔ ေကြ်းေမြးသည္။ က်န္ေတာ္ ငယငယ္တည္းက ပန္းသီးႀကဳိက္ေတာ႔ ပန္းသီးက က်န္ေတာ႔အႀကဳိက္ျဖစ္ေနသည္။ အခ်ိဳပြဲ စားေနစဥ္မွာပဲ က်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္ ကတည္းက အစြဲတစ္ခု ပါလာေႀကာင္းနဲ႔ အခုထိ မခြါနိုင္ေသးေႀကာင္းကုိ ေျပာျပေတာ႔ ဆရာႀကီးက “ တပည္႔ေလး အေတာ္ အစြဲဲသန္တဲ႔ လူကုိး” ဟု ျပဳံးရီရင္း မွတ္ခ်ခဲ႔သည္။


အဲဒီေန႔က ပါေမာကၡႀကီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္တာ ေသခ်ာသြားသည္။ သူ႔ရဲ႕ ေစတနာနဲ႔ ထည္႔ေပးတဲ႔ ဟင္းကုိ မႀကဳိက္လုိ႔ မ်က္နွာပ်က္မိတဲ႔ က်န္ေတာ႔႔ရဲ႕ အျပဴအမူေႀကာင္းျဖစ္သည္။ မတတ္နုိင္ဘူးေလ။ မႀကဳိက္တာ မႀကဳိက္တာပဲ။ ႀကဳိတ္ပ်ဳိ ခ်လု႔ိမွ မရတာ။


အဲဒါ က်န္ေတာ္ရဲ႕ အစြဲေလးေႀကာင္႔ ျဖစ္ခဲ႔ရတဲ႔ စိတ္အေနွာက္အယွက္ေတြပါ။

စကားအခ်ပ္ပုိ။ ။ က်န္ေတာ္ အစြဲကုိ လာဖတ္တဲ႔ ကုိ စံလင္းထြန္းေရ.. က်န္ေတာ္ အစြဲသန္တာ ဆိုးပါတယ္ဗ်ာ။ အခုေတာင္ ႀကည္႔ပါလား “ ကြ်န္ေတာ္” လုိ႔ ေရးရမဲ႕ စကားလုံးကုိ က်န္ေတာ႔ အစြဲေလးနဲ႔ “က်န္ေတာ္” လုိ႔ပဲ ေရးေနဆဲေနေလ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ... အႀကံျပဳေပးတာ။

အားလုံးကို ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္...

ေတာ္ဝင္ထြန္း

၂၈.၁၂.၂၀၀၉

၂၈.၁၂.၂၀၀၉

ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးတယ္ေနာ္~~~

အားေပးလို႔ ေက်းဇူးပါ...

“ေဆာင္းတစ္ေန႔ရဲ႕ မွတ္တမ္း”

ခ်င္းမုိင္ျမဳိ႕ရဲ႕ ဒီေဆာင္းတစ္ေန႔က ေအးလြန္းတာ လြန္လြန္းတယ္။ အိပ္ရာဝင္ ေနာက္က်တဲ႔အတြက္ မနက္ ၈ နာရီခြဲမွ အိပ္ရာထျဖစ္တယ္။ ထလ်င္ထခ်င္း ေခါင္းရင္းျပတင္းကုိ ဖြင္႔ႀကည္႔ျဖစ္တယ္။ အား…“မူလအေနအားျဖင္႔ အျပာေရာင္ ေကာင္းကင္ေလးက ဒိီေန႔ေတာ႔ ေမွာင္မဲေနပါလား” ။

(က်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္ကတည္းက မနက္၊ ညေန သဘာဝရဲ႕ အလွအပေတြကုိ ခံစားတတ္ခဲ႔လုိ႔ က်န္ေတာ္ နုိးလ်င္ပဲ သဘာဝကုိ ႀကည္႔မိတာပါ။ )

အယ္…“ေကာင္းကင္ႀကီးက ေမွာင္မဲ အုံဆုိင္းေနတယ္။ သူ႔မ်က္နွာျပင္ တစ္ခုလုံးမွာလည္း ျမဴနွင္းရိပ္ေတြက မ်က္ရည္ အလား ျပည္႔နွက္ေနပါလား။ ငိုမ်ားေနသလားကြယ္။ ဘယ္လုိ အေႀကာင္းေႀကာင္းပါလဲ။” က်န္ေတာ္သိခ်င္လာတယ္။ သိခ်င္လုိ႔ ဘာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲလုိ႔ စဥ္းစားေနရင္း က်န္ေတာ႔လက္က လက္ကုိင္ဖုန္းကုိ ေကာက္ကုိင္လ်က္သား ျဖစ္ေနမိတယ္။

၁။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္ …မုိးေလဝသနဲ႔ ဇလေဗဒ ရုံးမွ အေထြေထြ တာဝန္္ခံအရာရွိ Mr.Richard ကုိ ဖုနး္ဆက္ေမးလုိက္တယ္။ …..ကလင္..ကလင္…“ ဟလုိ အမိန္႔ရွိပါ။ က်န္ေတာ္ Richard ပါ”။ Mr.Richard က ေျဖတယ္။ က်န္ေတာ္က ဟုတ္ကဲ႔ “ ဒီေန႔ ထုတ္ျပန္တဲ႔ မုိးေလဝသ အေျခေနကုိ သိခ်င္လုိ႔ပါ” လုိ႔ ေမးေတာ႔ သူ႔က “ ရာသီဥတု မေကာင္းလုိ႔ မုိးေလဝသ တုိင္းကိရိယာလည္း ခြ်တ္ယြင္းေနေႀကာင္းနဲ႔ အမွန္ကုိ သိခ်င္ရင္ “ ေကာင္းကင္ နတ္သၼီးေလးဆီ ဖုန္းဆက္ ေမးဖုိ႔ ” စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ အႀကံျပဳ ေျပာဆုိတယ္။

၂။ က်န္ေတာ္ “ေကာင္းကင္ နတ္သၼီးေလးဆီ ဖုန္းဆက္ ရတာေပါ႔” ။ က်န္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္းဖုန္းနံပါတ္ (၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀) ကုိနွိပ္လိုက္တယ္။ ကလင္ ကလင္..ကလင္…ေဟာ ဖုန္းဝင္္ျပီ။ “ ဟုတ္ကဲ႔ အမိန္႔ရွိပါရွင္႔ က်မ ေကာင္းကင္ပါ” ဆုိျပီး ေကာင္းကင္ေလးက ပ်ားရည္လူးထားတဲ႔ အသံေလးနဲ႔ အယာဥ္ေက်းဆုံး စကားလုံးကုိ သုံးကာ ျပန္ေျပာတယ္။ ဟုတ္ကဲ႔ က်န္ေတာ္က (………) ပါဆုိျပီး မိတ္္ဆက္ရင္း သိခ်င္တာကုိ ေမးျဖစ္ခဲ႔တယ္။

“ေကာင္းကင္္ေရ မင္းမ်က္နွာျပင္ ေမွာင္မဲေနပါလား။ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ျပည္႔ေနသလား ထင္ရတယ္”။ “ ေကာင္းကင္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ။ ငိုေနတာလား။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ။ ဘာျဖစ္တာလဲ။” စုိးရိမ္စြာနဲ႔ က်န္ေတာ႔ေမးခြန္းေတြ အဆက္မျပတ္ စီဆင္းခဲ႔တယ္။ စကားေျပာေနရင္းနဲ႔ ေကာင္ကင္ေလး ထံမွ “ တရႈပ္ရႈပ္ အသံထြက္ေပၚလာတယ္” အား …“ ေကာင္းကင္ေလး မင္း တကယ္ငုိေနတယ္ေပါ႔ေနာ္။” ေျပာစမ္း ဘာျဖစ္တာလဲ လုိ႔ က်န္ေတာ္ ထပ္ေမးေတာ႔ “ ဟုတ္ကဲ႔ “ က်မ တိတ္တိတ္ေလးပဲ ငိုေနတာပါတဲ႔” ဘာျဖစ္လုိ႔လည္းဆုိေတာ႔ “ ကုိေနမင္း မလာနုိ္င္လုိ႔တဲ႔ ”ေလ ။

၃။ ဒါနဲ႔ က်န္ေတာ္ ေနမင္းဆီကုိ ဖုန္ုးထပ္ဆက္ရျပန္တယ္။ ကလင္..ကလင္..ကလင္..“ ဟုတ္ကဲ႔ အမိန္႔ရွိပါ။ ေနမင္း စကားေျပာေနပါတယ္” ကုိေနမင္း ေျဖတယ္။ က်န္ေတာ္က“ ကုိေနမင္းေရ… ေကာင္းကင္ မ်က္နွာမေကာင္းဘူးဗ်ာ။ သူအခု ငုိေနတယ္။ အဲဒါ ခဗ်ား မလာလုိ႔ဆုိ ” လုိ႔ေျပာျပီး ေမးလုိက္တယ္။ ေနမင္းက “ က်န္ေတာ္ လာပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါေပသိ ျမဴနွင္းေတြက တေဝေဝနဲ႔ ကာဆိီးကာဆိီး လုပ္ေနလုိ႔ က်န္ေတာ႔ကုိ မျမင္ရတာပါ” အဲဒါ က်န္ေတာ႔ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး။ ျမဴနွင္းေတြ လုပ္တာပါ။ လုိ႔ ထပ္ေျပာျပန္တယ္။

၄။ ဒါဆို က်န္ေတာ္ “ ျမဴနွင္းေတြဆိီကုိ ဖုန္းဆက္ေမးရမွာေပါ႔” ဆုိျပီး ဖုန္းနံပါတ္ကုိ ကုိေနမင္းဆီက ခ်က္ခ်င္းေတာင္းျပီး ဆက္လုိက္တယ္။ ကလင္…ကလင္..ကလင္…“ ဟုတ္ကဲ႔ အမိန္႔ရွိပါရွင္႔ က်မ မနွင္းပါ ” ဆျုိပီး ျမဴနွင္းေတြထဲက ေခါင္းေဆာင္လုိ႔ ထင္ရတဲ႔ မနွင္းေလးက ဖုန္းကုိင္တယ္။ က်န္ေတာ္လည္း “ ေအာ္ ဟုတ္ကဲ႔ က်န္ေတာ္ ( ……) ပါ။ ေမးစရာေလး ရွိလုိ႔ပါဆုိျပီး ..

“ မနွင္းေရ… မ ေကာင္းကင္ေလးက ျပဳိေတာ႔မလုိ ငုိယုိယုိနဲ႔အုံးဆုိင္းေနပါတယ္။ အဲဒါ ဘာလုိ႔လည္းလုိ႔ ေမးႀကည္႔ေတာ႔ ကုိေနမင္း မလာလုိ႔ ပါလုိ႔ေျပာ ပါတယ္။ ေနမင္းဆီကုိ ဖုန္းဆက္ေမးေတာ႔ သူလာပါတယ္။ ဒါေပသိ မနွင္း အပါဝင္ ျမဴနွင္းေတြက တေဝေဝနဲ႔ ကာဆီးထားလုိ႔ လုိ ေျပာပါတယ္။ ” အဲဒါ “ မႏွင္းတုိ အုပ္စု ဘာလုိ႔ လာရတာလဲဗ်ာ” လုိ႔ ေမးေတာ႔ “ နွင္းတုိ႔အုပ္စုက ကုိေဆာင္း ခုိင္းတဲ႔အတုိင္း လုပ္ေပးရတာပါရွင္” က်မတုိ႔ကုိ ေျပာမယ္ဆုိရင္ ကုိေဆာင္းကုိပဲ ေျပာပါဆုိျပီး ကုိေဆာင္း ဖုန္းနံကုိေပးျပီး ဖုန္းခ်သြားတယ္။

၅။ ေနာက္ဆုံး က်န္ေတာ္ ကုိေဆာင္းဆီ ဖုန္းဆက္ရတာေပါ႔။ ကလင္..ကလင္…“ ဟလုိ က်န္ေတာ္ ေဆာင္းပါ ေျပာပါ” ဆုိျပီး အသံခပ္တင္းတင္းနဲ႔ ကုိေဆာင္း ဖုန္းကုိင္တယ္။ က်န္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ “ အင္း ကုိေဆာင္းကေတာ႔ တင္းတင္းပဲ” အေတာ္ ထန္မဲ႔ပုံပဲလုိ႔ေတာင္ ခဏေတြးျဖစ္ေသးတယ္။ ဒါနဲ႔ သိခ်င္တာကုိ ေမးတာေပါ႔။ ဟုတ္ကဲ႔ ကုိေဆာင္းေရ…က်န္ေတာ္က ( ….) ပါဆုိျပီး မိတ္ဆက္တယ္။

ျပီးေတာ႔…က်န္ေတာ္ သိခ်င္တာလည္း ေမးပါရေစေနာ္ ဆုိျပီး…… “ က်န္ေတာ္ ပထမ ေကာင္းကင္ေလး ငိုမလုိလုိ ျဖစ္ေနတာကိုျမင္လုိ႔ မုိးေလဝသနဲ႔ ဇလေဗဒ တာဝန္ခံကုိ ဖုန္းဆက္ပါတယ္။ သူက သူတုိ႔မွာ စက္ခြ်န္ယြင္းေနလုိ႔ သိခ်င္ရင္ေကာင္းကင္းေလးကုိ ဖုနး္ဆက္ေမးဖုိ႔ ေျပာပါတယ္။

ဒုတိယ က်န္ေတာ္ ေကာင္းကင္ေလးကုိ ဖုန္းဆက္တယ္။ ေကာင္းကင္ေလးက ကုိေနမင္း မလာလုိ႔ က်မ ငို္မလုိလုိ ျဖစ္ေနတာပါ လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ တတိယ က်န္ေတာ္္ ေနမင္းဆီကုိ ဖုန္းဆက္ပါတယ္။ ကုိေနမင္းက သူလာပါေႀကာင္း ၊ ဒါေပသိ ျမဴနွင္းတုိ႔ အုပ္စုက တေဝေဝနဲ႔ ကာဆိီးထားလုိ႔ ျဖစ္ေႀကာင္း ေျပာတယ္။

စတုတၳ က်န္ေတာ္ ျမဴနွင္းတုိ႔ အုပ္စုကုိ ဖုန္းဆက္ေမးေတာ႔ မနွင္းေလး ဖုန္းကုိင္ ေျပာတာက သူတုိ႕ကုိ ကုိေဆာင္းက ေစလြတ္တာ ျဖစ္ေႀကာင္း၊ ေမးစရာ ၊ ေျပာစရာ ရွိရင္ ကုိေဆာင္းကုိပဲ ေမးပါ၊ ေျပာပါဆုိလုိ႔ အခုက်န္ေတာ္ ကုိေဆာင္းကုိ ဖုန္းဆက္တာပါလုိ႔” ျဖစ္ပ်က္ အစုံကုိ ေျပာျပလုိက္တယ္။

“ ဟုတ္တယ္ ဒါဆုိ ခဗ်ား ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ” လုိ႔ ခပ္တင္းတင္းေျပာတယ္။ က်န္ေတ္လည္း “ဟုတ္ကဲ႔ ကုိေဆာင္း…က်န္ေတာ္က မနက္တုိင္း ႀကယ္လင္ ျပတ္သားလွတဲ႔ ေကာင္းကင္ေလးရဲ႕ အျပာေရာင္ မ်က္နွာေလးကုိ ႀကည္႔ခ်င္တယ္။ ႀကည္႔ရတာကုိ ခ်စ္တယ္။ ႀကည္လင္တဲ႔ ေကာင္းကင္ေလးရဲ႕ မ်က္နွာေပၚမွာ ငွက္ကေလးေတြ ေတးဆုိရင္း ပ်ံသန္းေနတာကုိ ျမင္ခ်င္တယ္။ ေႏြးေထြးမူနဲ႔ အားအင္ေတြကုိ ေမြးဖြားေပးတဲ႔ ကုိေနမင္းရဲ႕ ထြက္သစ္စ အေရာင္ကုိ ခံစားခ်င္တယ္။ ျမင္ခ်င္တယ္။ ”

“အခုေတာ႔ ကုိေဆာင္းက မႏွင္း ဥိီးေဆာင္တဲ႔ ျမဴနွင္းတုိ႔ အုပ္စုကုိ လြတ္ေပးထားတယ္။ အဲဒါေႀကာင္႔ က်န္ေတာ႔ ေကာင္းကင္ေလး မ်က္နွာနဲ႔ ကုိေနမင္းရဲ႕ ထြက္သစ္စ အေရာင္ေလးကုိ မျမင္ရဘူး။ ”

“မႏွင္းတုိ႕ အုပ္စုက ဗုိလ္က် ေျခလွည္ေနလုိ႔ က်န္ေတာ္ သိပ္ေအးေနရပါတယ္။ အဲဒါေႀကာင္း ကုိေဆာင္းေရ…ခဗ်ား က်န္ေတာ႔ကုိ ကူညီတဲ႔ အေနနဲ႔ မနွင္းဥိိီးေဆာင္တဲ႔ ျမဴနွင္းတုိ႔ အဖြဲ႕ကုိ ျပန္ေခၚေပးပါလားဗ်ာ” လုိ႔ က်န္ေတာ္က အသနားခံ ေတာင္းပန္တယ္။

ဒါေပသိ ကုိေဆာင္း ေျပာလိုက္တာက “ ဒိီမွာ ကုိ (….) ခဗ်ား သိထားဖုိ႔က ဒီအခ်ိန္ဟာ က်န္ေတာ္ ပုိုင္တဲ႔အခ်ိန္။ က်န္ေတာ႔ကုိ အလွည္႔က် တာဝန္ေပးထားတဲ႔ အခ်ိန္။ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ဖုိ႔ အာဏာ အားလုံးကုိ ပုံေပးတဲ႔အခ်ိန္။ ခ်င္းခ်င္းေျပာမယ္ဗ်ာ…ဒီအခ်ိန္ဟာက်န္ေတာ္ အာဏာရွိတဲ႔အခ်ိန္ဗ်ာ။ က်န္ေတာ္ လုပ္ခ်င္ရာကုိ လုပ္မယ္။ ”

“က်န္ေတာ္ အာဏာမရွိတဲ႔ အခ်ိန္မွာလည္း အာဏာရွိတဲ႔ ကုိမုိးတုိ႔၊ ကုိေႏြတုိ႕က သူတုိ႔လုပ္ခ်င္ရာကုိ လုပ္သြားႀကတာပဲ။ က်န္ေတာ္တုိ႔ ခံရတာပဲေလ။ ” “ ဒိီမွာ (…..) ခဗ်ား မွတ္ထားသင္႔တာက အာဏာဆုိတာ အခ်ိန္တုိင္း မရနုိင္သလုိ႔ ၊ ပါဝါဆုိတာလည္း အခ်ိန္တုိင္းမွာ လူတုိင္းကုိ သုံးလုိ႔ရတာမဟုတ္ဘူး။ အာဏာရွိေနတုန္း ပါဝါကုိ သုံးရတာ။ ခဗ်ား ျမဲျမဲ မွတ္ထားပါ။ ” တဲ႔။

ေနာက္ဆုံး က်န္ေတာ္ ခဗ်ားကုိ သနားတဲ႔ အေနနဲ႔ မွာထားခ်င္တာက “ အခြင္႔၊ အာဏာ၊ ပါဝါဆုိတာ အျမဲတမ္း ရရွိနုိင္တာ မဟုတ္တဲအတြက္ ရရွိတုန္း လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္မယ္။ အဲ..ခဗ်ားတုိ႔ ျပင္ဆင္ထားသင္႔တာက က်န္တုိ႔ အာဏာသားေတြကုိ ရင္ဆုိင္ေတြ႔ဆုံဖုိ႔ ဘာလုိအပ္သလဲ။ (ေငြလား အဲ မဟုတ္ပါဘူး မွားသြားလုိ႔)။ အေႏြးထည္လား။ ေစာင္လား။ ေျခစြပ္လား။ လက္စြပ္လား။ ေခါင္းစြပ္လား။ အဲဒါကုိပဲ ျပင္ထားပါ။ ဆင္ထားပါ။ ” ဆုိျပီး အာဏာသားပီပီ ဖုန္းကုိ ဝုန္းဒုိ္င္း ေျမေအာင္ ခ်သြားပါတယ္။ ( အဲဒါ ကုိေဆာင္း ေျပာတာေနာ္)။

ေႀသာ္ ဘုရားေရ……အာဏာရူးေနလုိက္ပုံမ်ားေနာ္။ အဲ …ေဆာင္းရာသီျဖစ္တဲ႔ ကုိေဆာင္းကုိ ေျပာတာပါ။ လူေတြကို မေျပာပါဘူး။ အာဏာသား ကုိေဆာင္းက သူ႔အာဏာရွိတုန္း ပါဝါေတြနဲ႔ သူပုိင္တဲ႔ ျမဴနွင္းတုိ႔ အုပ္စု အပါအဝင္ ျမဴနွင္းတုိကုိ လက္နက္ ခဲယန္းသဖြယ္ ေထာက္ပံေပးတဲဲဲ႔ ကုိေလညင္းကုိေတာင္ လႊတ္လုိက္ပါေသးတယ္။

အင္းေလ..…ကုိေဆာင္းက သူ႔ အာဏာကုိ အကုန္သုံးေနမွေတာ႔ က်န္ေတာ္ ဘာတတ္နိုင္မလဲေလ။ ေနာက္ဆုံး သူတုိ႔ကုိ ရင္ဆုိင္ဖုိ႔ အခန္းတံခါးကုိ အလုံပိတ္၊ အေႏြးထည္ဝတ္၊ ေခါင္းစြပ္၊ လက္စြပ္၊ ေျခစြပ္၊ စြပ္ျပီး က်န္ေတာ္ရဲ႕ ေဆာင္းတစ္ေန႔ကုိ အခန္းထဲမွာပဲ တိတ္ဆိတ္စြာ ရင္ဆုိ္င္လုိက္ပါေႀကာင္း မွတ္တမ္း တင္အပ္ပါတယ္။

အားလုံးကုိ ေလးစားလ်က္…

ေတာ္ဝင္ထြန္း

၂၂.၁၁.၂၀၀၉

ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးတယ္ေနာ္~~~

အားေပးလို႔ ေက်းဇူးပါ...

“Boyfriends and 3 R's”

Some of you may be frown what the hell is going on with boyfriends and 3 R's . Hey guys, you all have already known 3 R's , huh? 3 R's in environment. What are they? Here they are.
1) Reduce
2) Rejuse
3) Recycle

You may think there will come another 3 R's again.Don't worry, guys! They are the same.
1) Reduce
2) Reuse
3) Recycle

1) Reduce
Let's go for reducing boyfriends.

These days, good men are rare ,aren't they? It can make women have reducing numbers of boyfriends. - If u don't love him that much but want to have someone to hang out, just grab your boy friends to be with you or borrow one from your close friends or from your elder sister.

- save the number of boyfriends coz the fewer they are the more time you will get.

- you can reduce boyfreinds by using a computer! Many boys are online now. Instead of hanging out with them outside , you can date them on the Internet.
(Ref:http://www.factmonster.com/ipka/A0775891.html)

2) Reuse

When we are annoyed of something they did , we just break with them.Instead of breaking up with them , try to find ways to use them again! For example:
- Rethink to break the relationship twice or thrice. ( for my experience, sometimes the fish missed from our hands are bigger than the ones in our hands.);P



3) Recycle

When you find your boyfriend useless , dont' think to break up with him. Let's recycle him, huh?

- If he is not good at the cinema, use him for shopping.
- If he is not good at singing, use him for something he is good. Like asking him to pick u up somewhere.
( but don't ever try to use them for .....)
(Ref:http://www.factmonster.com/ipka/A0775891.html)
By Judy @ YU YU



P.S This artile was written by Judy @ YU YU who is freelance traslator . According to her, this article was targeted all readers happy and funny. And even thought she said that was for funny, we can use some of her ideas for something. :) I wanna give apice of suggestions to my guys , readers that here in this article, she wrote for boyfriends but for guys, to write for girlsbfriends, we just substitute one word " boyfriends to grilfriends" so that will make girls funny more. :):):) wish all readers to be happy and funny while reading this post of Judy @ YU YU

All of you are appreciated and respected.

Tawwin Tun.

19.11.2009

ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးတယ္ေနာ္~~~

အားေပးလို႔ ေက်းဇူးပါ...

“ေက်းဇူးတရား”

“ ေက်းဇူးတရား” ဆုိသည္ကုိ က်န္ေတာ္တုိ႔ အားလုံး ႀကားဖူး၊ သိဖူး၊ ဖတ္ဖူး၊ မွတ္ဖူး ႀကမယ္ထင္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ တစ္ခါခါမွာ ေက်းဇူးတရားဆုိသည္ကုိ သိဖုိ႔ ခက္ခဲ႔ပါသည္။ သိေသာ္လည္း ထုတ္ေဖာ္ဖြင္႔ဟ ဝန္ခံ ေျပာျပဖုိ႔ ပုိခက္ခဲ႔ပါသည္။ ထုတ္ေဖာ္ဖြင္႔ဟ ဝန္ခံ ေျပာျပသိတုိင္ေအာင္ လက္ေတြ႔ က်င္႔ႀကံဖုိ႔ကား အလြန္ခက္ခဲ႔သည္ဟု ထင္မိပါသည္။

“တစ္လုပ္စားဖူး သူ႔ေက်းဇူး” တဲ႔။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ႀကားဖူးသည္႔ သည္စကားတစ္ခြန္း။ ထမင္းတစ္နပ္၊ ေရခြက္၊ ကြမ္းတစ္ယာ၊ ေဆးတစ္လိပ္က အစ၊ စကားတစ္ခြန္း၊ အႀကံေကာင္းတစ္ခု၊ စသည္ျဖင္႔ ေပးကမ္း ကူညီဖူးသူသည္ပင္လ်င္ ေက်းဇူးရွင္ ျဖစ္ေႀကာင္း သိမွတ္သင္႔သည္ဟု ဆရာ အဆက္ဆက္ မွားစကားမ်ားကုိလည္း ႀကားေယာင္မိပါ၏။ ေနာက္ဆုံး “တစ္ခဏတာမွ် အရိပ္ ခုိနားခြင္႔ရေသာ သစ္ပင္သည္ပင္လွ်င္ ေက်းဇူးရွိသည္” ဟုလည္း မွတ္သားဖူးပါသည္။

ဤသုိ႔ဆုိလ်င္ “ေက်းဇူးရွင္ေတြ” က ဘဝတစ္ခုကုိ နည္းလမ္းမ်ဳိးျဖင္႔ ေနရာမ်ဳိးစုံ၊ ပတ္ဝန္းက်င္မ်ဳိးစုံမွာ က်င္လည္ ျဖတ္သန္းေနရတဲ႔ က်န္ေတာ္တုိ႔မွာ မေရမတြက္နုိင္ေအာင္ မ်ားျပားေနမွာ ေသခ်ာပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ လူသားျဖစ္ေသာ က်န္ေတာ္တုိ႔သည္ မတူညီတဲ႔ ေနရာ၊ မိသားစု၊ ပတ္ဝန္းက်င္မွ ေပါက္ဖြား၊ ႀကီးျပင္း၊ က်င္လည္ေနႀကရသည္႔ အေလ်ွာက္ ဘဝကုိ ျဖစ္သန္းရာဝယ္ အသြင္သ႑ာန္အားျဖင္႔ မတူညီႏုိင္သည္႔အတြက္ “ေက်းဇူးျပဳေပးသူႏွင္႔ ေက်းဇူးျပဳခံရသူ၊ ေက်းဇူးျပဳပုံခ်င္း” ကြာျခားေနမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။

မတူညီတဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင္႔ ေနရာမ်ဳိးစုံမွာ က်င္လည္ဖူး ၊ က်င္လည္ဆဲ ျဖစ္ေသာ က်န္ေတာ႔္ဘဝမွာကား “ေက်းဇူးရွင္” ေတြ မေရတြက္နုိင္ေအာင္ မ်ားျပားလြန္းလွပါသည္။ ပထမအေနျဖင္႔ က်န္ေတာ္႔ကုိ အသက္ ၁၇ နွစ္အထိ ေကြ်းေမြး၊ ျပဳစု၊ ေထာက္ပံေပးလုိက္ေသာ က်န္ေတာ္ သိပ္ခ်စ္ရေသာ မိဘနွစ္ပါး၊ မိဘသဖြယ္ ကူညီ၊ ေထာက္ပံေပးခဲ႔ႀကေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ဒုတိယ အေနျဖင္႔ကား က်န္ေတာ္၏ သူငယ္တန္းျပ ဆရာမ ေဒၚခင္ညြန္႔ရီနွင္႔ (မေသခ်ာေတာ႔ပါ) ပညာမ်ဳိးစုံ၊ အသိပညာ၊ ဗဟုသုတမ်ဳိးစုံကုိ နည္းလမ္းမ်ုိဳးစုံျဖင္႔ သြန္္သင္ဆုံးမခဲ႔၊ သြန္သင္ဆုံးမ ေပးေနဆဲ ျဖစ္ႀကေသာ၊ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံ၊ ဘာသာမ်ဳိးစုံက က်န္ေတာ္႔၏ သင္၊ ျမင္၊ ႀကား ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား ျဖစ္ႀကပါသည္။

တတိယအေနျဖင္႔ က်န္ေတာ္႕ လက္ရွိ အသက္အရြယ္ နွစ္ဆယ္ေက်ာ္အထိ က်င္လည္ဖူးခဲ႔၊ က်င္လည္ေနဆဲျဖစ္ေသာ နုိင္ငံမ်ဳိးစုံ၊ ေနရာမ်ဳိစုံ နွင္႔ ပတ္ဝန္းက်င္ မ်ဳိးစုံက၊ က်န္ေတာ႔္ကုိ နည္းလမ္းမ်ဳိးစုံျဖင္႔ ကူညီခဲ႔ ၊ ကူညီေပးဆဲျဖစ္ေသာ လူမ်ဳိးေပါင္းစုံျဖစ္ပါသည္။ က်န္ေတာ႔္ဘဝမွာကား ေက်းဇူးရွင္ေတြ မ်ားလြန္းလွပါတကား..။ သု႔ိေသာ္ သူတစ္ပါးရဲ႕ “ေက်းဇူးအထူးကုိ ဘယ္ေလာက္အထိသိျပီး၊ ဘယ္ေလာက္ထိ ေပးဆပ္ျပီးျပီလဲ၊ ဘယ္ေလာက္အထိ ေပးဆပ္သင္႔သလဲ၊ ဘယ္လုိ ေပးဆပ္သင္႔သလဲလုိ႔” ေမးလာရင္ေတာ႔ က်န္ေတာ႔္အတြက္ ေရငုံနုတ္ပိတ္ တိတ္ဆိတ္ေနရလိမ္မယ္ ထင္ပါသည္။

အမွန္တစ္ခုကုိ ဝန္ခံရလ်င္ကား က်န္ေတာ္သည္ မိဘေက်းဇူးနဲ႔ ဆရာ႔ေက်းဇူးကုိ မေမ႔ေသာအားျဖင္႔ နွစ္စဥ္နွစ္တုိင္း အဆင္ေျပလ်င္ ေျပသလုိ တတ္စြမ္းသမ် လွမ္းကန္ေတာ႔ျမဲျဖစ္ပါသည္။ ထုိသုိ႔ဆုိလ်င္ “တစ္ျခားလူေတြ၏ ေက်းဇူးတရားကုိကား ဘယ္လုိ႔ တုန္႔ျပန္သလဲ” လုိ႔ေမးစရာျဖစ္လာပါသည္။ သူတထူး၏ ျပဳခဲ႔ဖူးေသာ ေက်းဇူးတရားကိုကား အျပည္႔အဝ ျပန္ေပးဆပ္ရန္ မည္သည္႔နည္းနွင္႔မွ် မတတ္ေကာင္းဟုထင္ပါသည္။ လက္ရွိအေျခအေနမွာလည္း ျပန္လည္ ေပးဆပ္ရန္ မတတ္ေကာင္းေသးေႀကာင္း ဝန္ခံရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ က်န္ေတာ္႔ အျမင္မွာ “ေက်းဇူးတရား” ကုိ ျပန္လည္ေပးဆပ္ဖုိ႔ မတတ္စြမ္းသည္႕တုိင္ေအာင္ “ေက်းဇူးမကန္းဖုိ႔ေတာ႔ အထူးလုိအပ္မည္ဟု” အျပည္႔အဝ ယုံႀကည္ထားပါသည္။

“ေက်းဇူးရွင္အား ေက်းဇူးကန္းက ယခု တစ္သက္ မႀကီးပြား” ဟုလည္း ငယ္ငယ္တကည္းက မွတ္သားဖူးပါသည္။ အရြယ္ေရာက္ေတာ႔ ဘုရားေဟာ ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္မ်ားအား လက္လွမ္းတစ္မီီွီ ဖတ္ႀကည္႔ျဖစ္ပါသည္။ ဇာတ္ နိပါတ္မ်ားအဆုိအရ “ေက်းဇူးကန္းေသာသူသည္ ယခု ပစၥဳပၸန္ဘဝမွာ ဆင္းရဲ မြဲတည္နုိင္သည္႔အျပင္ တစ္ျခားဘဝေတြမွာလဲ မေကာင္းေသာ ဘုံဌာန ဟု ေခၚဆုိအပ္ေသာ ငရဲသုိ႔ က်ေရာက္တတ္ေႀကာင္း” ဖတ္ရႈ႕ရပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္သည္႔အတြက္ မိမိအား ေက်းဇူးျပဳေပးခဲ႔သူမ်ား နွင္႔ ေက်းဇူးျပဳေပးဆဲ ပုဂၢဳလ္မ်ားအား ေက်းဇူးကုိ ျပန္လည္ မဆပ္နုိင္သည္႔တုိင္ေအာင္ ေက်းဇူးမကန္းဖုိ႔ အတြက္ အစဥ္သတိထား ေနထုိင္ ေျပာဆုိရပါသည္။

တစ္ျခားတစ္ဖက္မွာ က်န္ေတာ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္သည္ပင္လ်င္ တစ္ခါခါ တစ္နည္းနည္းျဖင္႔ ေက်းဇူး ျပဳေပးသူမ်ား ျဖစ္နုိင္ပါေသးသည္။ ထုိအခါကား က်န္ေတာ္တုိ႔ အေနျဖင္႔ “မည္႔သည္႔စိတ္နွင္႔ သူတစ္ပါးအား ေက်းဇူးျပဳသင္႔ပါသလဲ” ဟု မိမိကုိယ္ကုိ ေမးႀကည္႔ဖူးပါသည္။ က်န္ေတာ္႔ အေျဖမွာကား “ ေက်းဇူးအျပဳခံသူသည္ နည္းနည္းအားျဖင္႔ မိမိဆိီမွ တစ္ခုခုုကုိ လုပ္အပ္ေနေသာသူျဖစ္သည္ သုိ႔မဟုတ္ မိမိထက္ တစ္ခုခု မျပည္႔စုံသူမ်ား ျဖစ္ေႀကာင္း” အေျဖရပါသည္။ အလုံးစုံ ျပီးျပည္႔စုံေသာ လူသည္ ဤေလာက၌ မရွိသည္ကား အမွန္ပင္ မဟုတ္ပါလား။ ထုိအခါတြင္ ဘုရားေဟာ တရားေတာ္အရ မိမိေအာက္ ငယ္ေသာ သူမ်ားအား သနားႀကင္နာေသာ စိတ္ (မုဒိတ) ျဖင္႔သာ ကူညီးေပးကမ္းသင္႔ေႀကာင္း ေလ႔လာရပါသည္။

သို႔မဟုတ္ပါက သာမန္ေလာကလူသားတုိ႔၏ ေန႔စဥ္ဘဝတြင္ ျဖစ္တတ္ေလ႔ရွိေသာ မလုိအပ္သည္႔ ေမ်ာ္လင္႔ခ်က္မ်ားနဲ႔ ေတာင္းဆုိမူမ်ားလည္း တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ပူးတြဲျဖစ္ေပၚလာတတ္ပါေသးသည္။ ထုိျပႆနာမ်ားသည္ တစ္ခါခါ ေက်းဇူးျပဳေပးသူ၏ စိတ္သေဘာထား မျပည္႔မူေႀကာင္း ေသာ္လည္း၊ ေက်းဇူးျပဳခံသူ၏ မူမမွန္ေသာ ေက်းဇူးကန္းမူေႀကာင္း ေသာ္လည္း ျဖစ္ေလ႔ရွိပါသည္။ ဤသုိ႔ျဖစ္လာလ်င္ကား ေက်းဇူးျပဳေပးသူနွင္႔ ေက်းဇူး အျပဳခံရသူတုိ႔အႀကား ျပႆနာမ်ဳိးစုံ ျဖစ္ပြားနုိင္ပါသည္။ ၎ မေမ်ွာ္လင္႔ေသာ၊ အလုိလားအပ္ေသာ ျပႆနာမ်ား ျဖစ္လာလ်င္ကား နွစ္ဦးနွစ္ဘက္ အက်ဳိးနည္းႀကရသည္သာ ျဖစ္ပါသည္။

အရာရာသည္ ျဖစ္တတ္သည္႔သေဘာကုိ မေက်ာ္လြန္နုိင္သည္႔ အတြက္လည္း ထုိ႔သုိ႔ျပႆနာမ်ားသည္ မျဖစ္ခ်င္အဆုံး ျဖစ္ပြားလ်က္ရွိသည္ကိုလည္း ေက်းဇူးျပဳေပးသူ ေတာ္ေတာ္မ်ား ေတြ႔ဖူး၊ ႀကဳံဖူး၊ ခံစားဖူးမည္ဟုထင္ပါသည္။ ဤသုိ႔ ေတြ႔ဖူး၊ ႀကဳံဖူး၊ ခံစားဖူးသူမ်ားအထဲတြင္ မိမိလည္း တစ္ေယာက္ အပါအဝင္ျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ “ ဤေလာက၌ လူသားတုိ႔သည္ ရယူျခင္းထက္ ေပးဆပ္ျခင္းကို ပုိမုိ ျမတ္နုိးသင္႔သည္” ဟု ခံယူထားေသာ က်န္ေတာ္႔စိတ္ထဲတြင္ကား မည္႔သည္႔ျပႆနာမ်ဳိးနွင္႔ပင္ ႀကဳံေတြ႔ရသည္ျဖစ္ေစ တတ္စြမ္းသမ် ဆတက္တုိးျပီး နုိင္သည္႔ဘက္မွ လုိအပ္သည္မ်ားကုိ ေက်းဇူးျပဳေပးမည္ဟု ခံယူထားဆဲျဖစ္ပါသည္။

ယေန႔ ေခတ္ တဟုန္းထုိး တုိးတက္ေျပာင္းလဲလာေသာ ကမၻာ႔ရြာႀကီးဟု တင္စားေနေသာ ဤေလာက၌ က်င္လည္ေနေသာ လူသားတုိ႔သည္ တစ္ေတာင္႔တစ္ေနရာတြင္ ေတြ႔ႀကဆုံႀက၊ ဆက္ဆံႀကျမဲမုိ႔ တစ္ဥိီးနွင္႔တစ္ဦး တစ္နည္းနည္းျဖင္႔ ေက်းဇူးျပဳေပးသူမ်ား၊ ေက်းဇူးအျပဳခံရသူမ်ား ျဖစ္ေနႀကရပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္သည္ကား “ေက်းဇူးတရား” ကုိ သိသည္ျဖစ္ေစ၊ မသိသည္ျဖစ္ေစ၊ ဖြင္႔ဟ ေျပာႀကားသည္ျဖစ္ေစ၊ မေျပာသည္ျဖစ္ေစ၊ ျပန္ေပးဆပ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မဆပ္သည္ျဖစ္ေစ ဤကမၻာေလာကႀကီး၌ “ေက်းဇူးတရား” သည္ကား အျမဲ တည္ရွိေနမည္သာျဖစ္ပါသည္။


မွတ္ခ်က္။ ။ ဤေဆာင္းပါးျဖင္႔ က်န္ေတာ္႔၏ အထူးေက်းဇူးရွင္ မိဘမ်ား ျဖစ္ႀကေသာ ဥိီး ဦးထြန္းစိန္+ေဒၚေမျဖဴ အားလည္းေကာင္း၊ က်န္ေတာ႔္အား ထုိင္းနုိင္ငံ ခ်င္းမုိင္တကၠသုိလ္၏ လူမူသိပၸံဌာန၌ ပထမအႀကိမ္ေျမာက္ “ေခါင္းေဆာင္မူ တစ္လသင္တန္း” ကုိ scholaship ရေအာင္ တစ္လလုံးလုံး အတူေနရင္း ကူည္ီေပးခဲ႔ေသာ ဆရာ steffen (ဂ်ာမဏီ) အားလည္းေကာင္း၊ ထုိင္းနုိင္ငံသုိ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ တစ္ေခါက္တြင္ လက္ရွိတက္ေရာက္ေနေသာ တကၠသုိလ္၌ ေက်ာင္းတက္ခြင္႔ရေအာင္ အစစအရာရာ ကူညီ ေက်ာင္းသြင္းေပးေသာ Mr. Laurimg (Austrylia) အားလည္းေကာင္း၊ ဒီီဘေလာ႔ဂ္ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ စိတ္ရည္ရည္ျဖင္႔ အစစအရာရာ ကူညီေပးေသာ ညီငယ္ Mr. Royal divide ( 2nd year, IBC, Thailand) (ဘေလာ႔ဂ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပုိင္ရွင္) အားလည္းေကာင္း၊ တစ္ျခားေသာ တစ္ေဒါင္႔တစ္ေနရာက ေက်းဇူးျပဳေပးသူမ်ားလည္းေကာင္း အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေႀကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။


ေတာ္ဝင္ထြန္း

ဆက္ဖတ္ရန္က်န္ေသးတယ္ေနာ္~~~

အားေပးလို႔ ေက်းဇူးပါ...